Patiëntverhalen

 Januari 2012 - Een patiëntverhaal van mw. Roely Waaning - Oudelaar.

"Begin januari 2011 ben ik bij de vaatchirurg terecht gekomen, op advies van mijn huisarts. Lopen ging steeds minder, en op een gegeven moment kon ik zelfs met moeite nog maar naar de supermarkt lopen, die nota bene bij mij om de hoek zit. Elke 100 meter moest ik weer stoppen omdat mijn kuiten zo’n pijn deden. Het voelde aan alsof er kramp inschoot, echt als messen. Natuurlijk schaamde ik me ook wel een beetje om zomaar ergens stil te gaan staan. Toen ik een afspraak bij de chirurg kreeg, verwachtte ik dat hij me zou gaan dotteren. Die verhalen hoor je toch vaak uit de omgeving. Ik was dus ook wel een beetje verbaasd toen hij me zei dat ik juist meer moest gaan lopen… "Daar heb ik nou net moeite mee dokter", zei ik nog. Ik ben op zijn advies naar een gespecialiseerde fysiotherapeut gegaan. Zij heeft me er af en toe echt doorheen moeten trekken, als ik het niet meer zag zitten. Nu, een jaar later, ben ik zo blij dat ik dit gedaan heb. Ik kan nu weer een half uur lopen zonder te hoeven stoppen. Het gaat echt om een gedragsverandering, mijn houding t.o.v. pijn is heel anders geworden. Ik kan hier nu veel beter mee om gaan. Ik ben er echt van onder de indruk dat het zo veel helpt, ik ben bang dat ik anders echt in een rolstoel had gezeten!"

Met vriendelijk groet,

Roely Waaning - Oudelaar (1938)




December 2011 - Een patiëntverhaal van dhr H.A.M. Cooijmans.

18 Juni 2011 is de dag waar ik bemerkte dat ik plotseling moeite kreeg met lopen. Ik herkende de pijn van zestien jaar geleden en mijn conclusie was dan ook:  “etalagebenen”! 4 dagen later heb ik voor het eerst mijn huisarts bezocht. Hij stuurde mij door naar het Catharina Ziekenhuis voor nader onderzoek en adviseerde mij daarnaast het volgende: “Doorlopen! Tot je er eigenlijk bij “neervalt!”

Na mijn gesprek met de huisarts stond mijn vakantie voor de deur. De bedoeling was een fiets- en wandelvakantie in de Nederlandse duinen. Mijn huisarts adviseerde om het fietsen te proberen, wandelen zou niet succesvol verlopen. Het fietsen ging mij heel goed af. We hebben 400 km. gefietst in 18 dagen. Het lopen varieerde van 50 tot 100 meter meer niet.

Na mijn vakantie had ik de eerste afspraak met dr.Teijink in het Catharina Ziekenhuis. Een bypassoperatie of een dotterbehandeling werd niet geadviseerd, wel looptherapie. In het kader van wetenschappelijk onderzoek in het ziekenhuis kreeg ik voor de eerste keer het MCRobert meetkastje mee. Deze moest ik een week dragen.

Op 30 augustus had ik de eerste afspraak met de fysiotherapeut en liep toen 110 meter. De eerste weken bezocht ik hem twee maal per week en wat na 5 weken werd afgebouwd naar een eenmalig bezoek bij zowel de fysiotherapeut als eenmalig zelfstandig trainen op de sportschool.

Eind november was ik op controle bij dr. Teijink en kon hem vertellen dat ik, na nog geen drie maanden, al weer 900 meter op de loopband kan lopen. Ik ben zeer tevreden met het resultaat en zal in de komende maanden mijn oefening blijven voortzetten!

Met vriendelijk en tevreden groet,

H.A.M.Cooijmans (1941)


- Dhr. Cooijmans & mw. Waaning - Oudelaar hebben toestemming gegeven voor het plaatsen van hun verhaal op de website van ClaudicatioNet -